گنجور

مولوی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۵

 

بپخته است خدا بهر صوفیان حلواکه حلقه حلقه نشستند و در میان حلوا
هزار کاسه سر رفت سوی خوان فلکچو درفتاد از آن دیگ در دهان حلوا
به شرق و غرب فتادست غلغلی شیرینچنین بود چو دهد شاه خسروان حلوا
پیاپی از سوی مطبخ رسول می‌آیدکه پخته‌اند ملایک بر آسمان حلوا
به آبریز برد چونک خورد حلوا تنبه سوی […]


متن کامل شعر را ببینید ...

مولوی