گنجور

صائب تبریزی » دیوان اشعار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱

 

ز گل فزود مرا خارخار خندهٔ توکه نیست خندهٔ گل در شمار خندهٔ تو
مرا ز سیر گلستان نصیب خمیازه استکه نشکند قدح گل، خمار خندهٔ تو
شده است گل عبث از برگ سر بسر ناخنگرهگشایی دلهاست کار خندهٔ تو
گشود لب به شکر خنده غنچهٔ تصویرنشد که گل کند از لب، بهار خندهٔ تو
در آی از درم […]


متن کامل شعر را ببینید ...

صائب تبریزی