گنجور

سیف فرغانی » دیوان اشعار » غزلیات (گزیدهٔ ناقص) » غزل شمارهٔ ۴۷

 

بیا که بی‌تو مرا کار بر نمی‌آیدمهم عشق تو بی‌یار بر نمی‌آید
مرا به کوی تو کاری فتاد، یاری دهکه جز به یاری تو کار بر نمی‌آید
مقام وصل بلند است و من برو نرسمسگش چو گربه به دیوار بر نمی‌آید
از آن درخت که در نوبهار گل رستیبه بخت بنده به جز خار بر نمی‌آید
چو شغل عشق […]


متن کامل شعر را ببینید ...

سیف فرغانی