گنجور

فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۹

 

دل بستم اندر مهر او تا او برای من شود

بیگانه کشتم از دو کون تا آشنای من شود

مهرش بجان میکاشتم تا بر دهد مهر و وفا

دردش بدل می داشتم کاخر دوای من شود

او را سرا پا من نخست مهر و وفا پنداشتم

کی گفتمی کان بی‌وفا جور و جفای من شود

پروردم آن بالا بناز تا کش […]


متن کامل شعر را ببینید ...

فیض کاشانی