گنجور

حکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۲

 

افسردگانیم از باده کوشط

تا دروی افتیم غلتیم چون بط

غم لشگر انگیزد وران بلاخیز

کو جام و ساقی کو عود و بربط

آفاق دیدم انفس رسیدم

[...]

حکیم سبزواری