گنجور

هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » ماده تاریخ‌ها » شمارهٔ ۴۲

 

حیف و صد حیف کز نهیب اجلشد ز احباب دور کلبعلی
در گرفتش ز خلق عالم و کردمیل غلمان و حور کلبعلی
خلق در ماتم وی و داردخود به فردوس سور کلبعلی
چون به دارالسرور خلدبرینشد روان از غرور کلبعلی
بهر تاریخ زد رقم هاتفشد به دارالسرور کلبعلی


متن کامل شعر را ببینید ...

هاتف اصفهانی