گنجور

شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۹ - بمانیم که چه

 

سایه جان رفتنی استیم بمانیم که چهزنده باشیم و همه روضه بخوانیم که چه
درس این زندگی از بهر ندانستن ماستاین همه درس بخوانیم و ندانیم که چه
خود رسیدیم به جان نعش عزیزی هر روزدوش گیریم و به خاکش برسانیم که چه
آری این زهر هلاهل به تشخص هر روزبچشیم و به عزیزان بچشانیم که چه
دور سر […]


متن کامل شعر را ببینید ...

شهریار