گنجور

فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷

 

باعث مردن بلای عشق باشد مراراجت جان من آخر آفت جان شد مرا
نرگس او با دل بیمار من الفت گرفتعاقبت درد محبت عین درمان شد مرا
کو گریبان چاک سازد صبح از این حسرت که بازمطلع خورشید آن چاک گریبان شد مرا
دوش پیچیدم به زلفش از پریشان خاطریعشق کامم داد تا خاطر پریشان شد مرا
سخت جانی […]


متن کامل شعر را ببینید ...

فروغی بسطامی