×
عنصری » رباعیات » شمارهٔ ۲۰
حورات نخوانم که تو را عار بُوَد
حورا برِ تو نگارِ دیوار بُوَد
آن را که چنین لطیف دیدار بُوَد
حقا که بر او عشق سزاوار بُوَد
۲ بیت
