×
خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱
از فیض خیالت چمن سینه شکفت
از دیدن رویت گل آئینه شکفت
چون صبح لب از خندهٔ جاوید نبست
هر گل که ز باغ دل بیکینه شکفت
۲ بیت