×
عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۸
عاشقی نه دل نه دین میبایدش
من چنینم چون چنین میبایدش
هر کجا رویی چو ماه است آسمان
پیشِ رویش بر زمین میبایدش
زنصفت هرگز نبیند آستانش
[...]
۲۳ بیت
