ای پای ز دست داده! در پی نرسی

نظّارهٔ جام کن که در مِی نرسی

تو هیچ نیی، در که توانی پیوست؟

با توست به‌هم، چگونه در وی نرسی؟

یار منی ای رنج، به من کی نرسی

شب نیست که چون دمم پیاپی نرسی

اندر پی موسم جوانی، ای اشک

چندین چه دوی گرم؟که دروی نرسی