×
یغمای جندقی » دیوان اشعار » سرداریه » رباعیات » شمارهٔ ۲۰
لعلت که بشد امید و بیمش باقی است
اوصاف حسن رفت و ذمیمش باقی است
خون دو جهان بخورد یک کاسه و باز
زنقحبه همان دو قورت و نیمش باقی است
۲ بیت