×
قطران تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۴۷
هرچند تو در کنار من بیشتری
زی جان و دلم بدوستی پیشتری
گر بر دل من ز غمزه چون نیشتری
از خویشتن و خویش مرا خویشتری
۲ بیت