×
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۸۳
گرچه افکندم به روغن، نان خلق از خوی چرب
قسمتم چون شمع کاهش شد ز گفت و گوی چرب
برق عالمسوز شد، افتاد در خرمن مرا
هر چراغی را که روشن کردم از پهلوی چرب
تشنگی نتوان به شبنم بردن از ریگ روان
[...]
۱۰ بیت