×
سیف فرغانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۷۳
هرکه یک بار در آن طلعت میمون نگرد
گر نظر باشدش اندر دگری چون نگرد
هرکه را یار شود او چو اسد را خورشید
کم ز گاوست اگر در مه گردون نگرد
با چنین ملک سگ کوی گدای اورا
[...]
۹ بیت