چون زور کمان در بر و دوش تو رسد

تیرش به لب چشمهٔ نوش تو رسد

گوئی زهش از حدیث من تافته‌اند

زیرا که به صد حیله به گوش تو رسد

گه جای کمان بازو و دوش تو رسد

گه تیر سوی چشمهٔ نوش تو رسد

وان زه مگر از حدیث من ساخته‌اند

زیرا که به صد حیله به گوش تو رسد

کی باشد کاین نیش به نوش تو رسد

زهرم به لب شکرفروش تو رسد

زیرا که تو کیمیای بی‌پایانی

ای خوش خامی که او به جوش تو رسد

می‌جوشد دل که تا به جوش تو رسد

بی‌هوش شده است تا به هوش تو رسد

می‌نوشد زهر تا بنوش تو رسد

چون حلقه شده است تا بگوش تو رسد

گوئی که لبم بر لب نوش تو رسد

یا نیز مرا دوش به دوش تو رسد

گر خود دلت آهن است هم نرم شود

گر ناله من شبی به گوش تو رسد