×
جویای تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۰۱
ایدل چو زوصل یار مأیوس شدی
با محنت و درد هجر مأنوس شدی
پا تا به سرت گشته نهان در گل داغ
گلشن تن خود به رنگ طاووس شدی
۲ بیت