×
طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۲۶
گردهر دل مهر فروزی میداشت
هر تیره شبی امید روزی میداشت
شب راز سیه دلی برون میآورد
گر گریهٔ شمع نیز سوزی میداشت
۲ بیت
