می بر سر بازار کش و جرعه فرو ریز

ور محتسبی منع کند بر سر او ریز

شاها بلب جوی مکش می ته جامی

هرچند که سیراب بود بر لب جو ریز

ساقی تو حکیمی منشین غافل و بی‌ذوق

[...]

بجام نو کهن می از سبو ریز

فروغ خویش را بر کاخ و کو ریز

اگر خواهی ثمر از شاخ منصور

به دل «لا غالب الا الله» فرو ریز