مرا نیز هنگام آسودنست

تو را رزم بدخواه پیمودنست

خسر چیست از جهل گوهر سودنست

یک نفس مشغول هستی بودنست

توشه چیست از کل کل پربودنست

پس تهی بر هیچ ره پیمودنست

غافل مشو که منع پی آزمودنست

و آن در که بسته دوست برای گشودنست

هان ای سحاب دیده گهر بار شو که باز

وقت امید کشتن و رحمت درودنست

یکتن بخواب شیوهٔ دلداریت ندید

[...]

فردوس دل‌، اسیر خیال تو بودنست

عید نگاه‌، چشم به رویت‌ گشودنست

شادم به هجر هم ‌که به این یک دم انتظار

حرف لب توام ز تمنا شنودنست

معراج آرزوی دو عالم حضور من

[...]