×
حکیم سبزواری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۱
ز جهان بود وجود تو غرض
گل عرض بوده و بود تو غرض
گرچه مسجود ملک شد آدم
بود از آن سجده سجود تو غرض
زین همه شاهد و مشهود بود
[...]
۷ بیت