×
کمالالدین اسماعیل » رباعیات » شمارهٔ ۱۴۶
گل خواست که چون رخش نکو باشد و نیست
چون دلبر من به رنگ و بو باشد و نیست
صد روی فراهم آورد هر سالی
باشد که یکی چو روی او باشد و نیست
۲ بیت