×
طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۰۶
زاهد که بساط انجمن را شکنند
وز توبهدل توبه شکن را شکنند
آنمایه غیورست که گر از خاکش
سازی خمباده خویشتن راشکنند
۲ بیت
