×
واعظ قزوینی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۶
خوش آنکه بغم شکفته باشی همه شب
در خون جگر نهفته باشی همه شب
شرمت باد از خروس ای طایر جان
کو بیدار و تو خفته باشی همه شب
۲ بیت