×
جمالالدین عبدالرزاق » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱
از چشم تو صد زخم درشت است مرا
چون زلف تو زان خمیده پشت است مرا
چشمت را گو نهفته دار آن سرخی
تا کس بنداندی که کشت است مرا
۲ بیت
واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۸
زان ذوق جفا که در سرشت است مرا
بیداد شکرلبان بهشت است مرا
خشتی که زنند بر سر من این قوم
شیرین مانند شیر خشت است مرا
۲ بیت
