×
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۹۴
سرمستم و سرمستم و سرمست کسی
می خوردم و می خوردم و از دست کسی
همچون قدحم شکست وانگه پرکرد
آخر ز گزاف نیست اشکست کسی
۲ بیت