×
مجد همگر » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۸۴
هر دل که در آن زلف چو شستت افتد
در دام بلای چشم مستت افتد
سهل است ز دست تو بجستن لیکن
چون من دگری کجا به دستت افتد
۲ بیت