×
جویای تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۱۵
به محشر تا سری از خاک بیرون آورم چون گل
سراپا پنجه گردم تا گریبانی درم چون گل
ز جوش تا توانی می توانم زین چمن خود را
بدامان نسیم آویزم و بیرون برم چون گل
۲ بیت