×
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۸۸
هر گروهی به دلیل دگر آویخته اند
بوشناسان به نسیم سحر آویخته اند
بهر فردوس گروهی که ز دنیا گذرند
از هوایی به هوای دگر آویخته اند
رگ خامی رسن گردن منصور شده است
[...]
۷ بیت