×
جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۷۸
نازنینا به غم عشق تو مردن چه خوشست
جان به بوی سر زلف تو سپردن چه خوشست
گرچه داری ز من خسته فراغت لیکن
غم امّید شب وصل تو خوردن چه خوشست
در صبوحی که ز می مست بود نرگس او
[...]
۷ بیت