×
علی اشتری » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴ - صبح و شب
آن مه که گشوده لعل لب میخندد
بر گریه من به بین عجب میخندد
بر روز سیاه من چو خندد، گوئی:
صبح است و بتاریکی شب میخندد
۲ بیت
