×
مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۷۹
آن، کآتش مهر در دل ما افکند
در آب، نظر بر رخ زیبا افکند
بند سر زلف خویش آشفته بدید
پنداشت که کار ماست در پا افکند
۲ بیت
