خود هیچ بسوی ما نگاهی نکنی

گیرم که گناهست گناهی نکنی

دل در گل رخسار تو می‌نالد زار

بر آینهٔ دلم تو آهی نکنی

ای دیده دگر خرد تباهی نکنی

با شعله هوای خانه خواهی نکنی

ای دل به ستم بسوز تا باردگر

عشق آتشی ار کند گیاهی نکنی

ای که از ناز به ما هیچ نگاهی نکنی

عاشقان را نظری گاه بگاهی نکنی

ای دو هفته مَه من، روز فراقت سالی است

یادی از ما تو چرا ماه به ماهی نکنی

گوشۀ چشمی اگر جانب ما باز کنی

[...]