×
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۴۳
گوئی که مگر به باغ رز رشتهامی
یا بر رخ خویش زعفران کشتهامی
آن وعده که کردهای رها مینکند
ور نی خود را به رایگان کشتهامی
۲ بیت