×
واعظ قزوینی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۲۹
بی داد و دهش ملک جهان نستانی
داد دل خود ز دشمنان نستانی
از دشمن کینه خواه در روز مصاف
تا تن ندهی بمرگ، جان نستانی!
۲ بیت