×
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۲۷
هرکه با خود درد و داغ دلسِتان را میبرد
بیتکلف حاصل کون و مکان را میبرد
گردش چشمی که من دیدم ز دام زلف او
از دل من خارخار آشیان را میبرد
آه سردی خضر راه ما سبکباران بس است
[...]
۱۱ بیت