×
صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۵۷
خط سر زد و تغافل او همچنان به جاست
گل کوچ کرد و گوش کر باغبان بهجاست
ایمن مشو ز خصمی تیغ زبان که شمع
در بوته گداز بود تا زبان به جاست
کو سینهای که داغ عزیزان ندیده است؟
[...]
۸ بیت
