×
کمالالدین اسماعیل » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۵
گشت آشکاره راز دلم بر زبان اشک
از چشم خلق ازآن بفتاد بسان اشک
افگنده پاره پاره دلم در دهان خلق
زان پاره پاره مینهمش در دهان اشک
بردوختست چشم من از خواب تا کشید
[...]
۱۱ بیت