از تو همین تواضع عامی مرا بس است

در هفته‌ای جواب سلامی مرا بس است

نی صدر وصل خواهم و نی پیشگاه قرب

همراهی تو یک دو سه گامی مرا بس است

بیهوده گرد عرصهٔ جولانگه توام

[...]

دیدار یار از لب بامی مرا بس است

زان مه‌جبین تجلّیِ عامی مرا بس است

حشر مرا چرا به قیامت فکنده‌ای

از سرو قامت تو خرامی مرا بس است

کو بخت آنکه نامه ‌نویسی به نام من

[...]