×
رفیق اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۷
نمود چون مه نو رخ ز طرف بام افسوس
ندیدم آن مه بی مهر را تمام افسوس
گرفت جان پی جانان و من بدین حسرت
که بر کدام خورم حیف و بر کدام افسوس
ندیده کام ز شیرین و جان شیرین داد
[...]
۷ بیت