×
طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۵۴
کو گریه که یاد از من گمنام آرد
سیلی بطواف این در و بام آرد
از حال درونم خبری نیست کجاست
اشکی که ز دل بدیده پیغام آرد
۲ بیت
