گنجور

خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » بدایع الجمال » رباعیات » شمارهٔ ۱۹

 

ای سرو سهی که قد و بالات خوش‌ست

آن دُرج پر از لؤلؤی لالات خوش‌ست

گیسوی دراز را میفکن بر دوش

کآن شعر سیه بر قد و بالات خوش‌ست

۲ بیت
خواجوی کرمانی