×
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۲۵
با کمال قرب، از جانان دل ما غافل است
زنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است
آسمان سنگدل از گریه ما غافل است
گوش سنگین صدف از جوش دریا غافل است
چهره دل ترجمان رازهای عالم است
[...]
۱۱ بیت