×
صفی علیشاه » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۱
حاشا که کسی شراب را فاش خورَد
با مَردُمِ ژاژخایِ فحاش خورَد
مِیْ آنکه بکج طبعی و پرخاش خورَد
آدم نَبُوَد سگی بُوَد لاش خورَد
۲ بیت
