×
ابن یمین » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۰۲
زلف تو که بس تعبیه ساز افتادست
هندوست و لیک ترکتاز افتادست
تا بر دل دیوانه من بند نهاد
آسوده و خوش نیست بآز افتادست
۲ بیت