×
طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۹۴ - ۲
دوشینه یکی بچه دوچارم گردید
در جفته چراغ شب تارم گردید
منهم دروی، سپوختم آلت خویش
کش کاکل سرموی، زهارم گردید
۲ بیت
