×
سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۶۹
می دو ساله به لب های یار من نرسد
گل پیاده به گرد سوار من نرسد
چها نوشته ام از بیخودی به نامه ی شوق
خدا کند که به دست نگار من نرسد!
دلم همیشه ازان همچو بید می لرزد
[...]
۶ بیت