×
آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۴۳۶
در ساغر اگر بادهٔ گلنار بخندد
نبود عجب ار مست به هشیار بخندد
آن رند که در سلسلهٔ عشق نهد پای
شک نیست که بر سبحه و زنّار بخندد
دیوانه و عریان سر کوی نکویان
[...]
۱۵ بیت