×
نسیمی » دیوان اشعار فارسی » رباعیات » شمارهٔ ۳۱
حرفی است حقیقتی که ذاتش خوانند
ترکیب و کلام و هم صفاتش خوانند
آنان که چو خضر یافتند آب حیات
آن ذات و صفات را حیاتش خوانند
۲ بیت